Wat doe je als sommige werknemers er de kantjes vanaf lopen? Hoe bescherm je het hardwerkende en loyale personeel tegen de paar collega’s die de boel ondermijnen?
Die ‘saboteurs’ zien er meestal niet uit als saboteurs. Sterker, het kunnen ook mensen zijn met veel dienstjaren en van hoog aanzien. Informele leiders, noemt Marjolijn Dölle deze groep.
In het eerste hoofdstuk van haar nieuwe boek ‘Vandaag of morgen val ik door de mand’ (Uitgeverij Durden) laat zij zien hoe deze groep zich keerde tegen een nieuw werkrooster (alle dagen werken in plaats van vier dagen negen uur). Zij gaf destijds leiding aan een afdeling van een grote uitvoeringsorganisatie in Amsterdam. Dölle merkte dat de loyale krachten hun uren wel maakten, maar dat ‘de informele leiders’ die vrij geroosterde dagen zagen als recht en niet als ‘acht uren die ze op andere dagen moesten compenseren’.
In haar boek laat ze ieder reportage-hoofdstuk opvolgen door een bespiegelend hoofdstuk. In geuren en kleuren beschrijft ze eerst het knorrige verzet op de werkvloer en daarna – in het hoofdstuk ‘Wat heb ik geleerd?’ – komt de bespiegeling. Hierbij een fragment van pagina 24:
Ook leerde ik dat je eerste gevoel, je intuïtie, meestal klopt. Dat ik snel schakelde zonder overleg met een HR-adviseur was misschien niet zo handig, maar die snelheid was wel essentieel. Als je iets wat echt niet kan – iets wat tegen alle regels van integriteit indruist – laat voortduren omdat je precies wil weten wat er gebeurt, dan ben je bezig met gedogen. Je laat het toe, terwijl je weet dat het niet kan. Begin je eenmaal met gedogen, dan wordt het steeds moeilijker. Niet wachten dus: als je een goed moreel kompas hebt, dan weet je snel genoeg wat fout is. Dan moet je ingrijpen, ook al is dat moeilijk. Niets doen levert je meer en grotere problemen op. Aanpakken dus en doorpakken!
Marjolijn Dölle pakte dus door. De vrij geroosterde dag werd afgeschaft. Voltijds werd weer echt voltijds. Wat er gebeurde na haar ingreep was dat de informele leiders hun positie kwijtraakten. “Zij bleven minimaal presteren, maar hadden in ieder geval geen invloed meer op de anderen. Het deel dat wel kon, maar ook minimaal presteerde, koos eieren voor hun geld. Zij voelden de bui al hangen, dat zij de volgenden zouden zijn die aangepakt zouden worden. En dus ging deze groep een pas harder lopen.”
Waarom goede managers twijfelen, luidt de ondertitel van het boek. Maar op sommige momenten is er geen ruimte van voor twijfel, demonstreert Marjolijn Dölle ook. Wie een goed afgesteld moreel kompas heeft, voelt dat meestal haarfijn aan. Hoe je dan moet handelen, leer je dus in hoofdstuk 1 van ‘Vandaag of morgen val ik door de mand’. En wees gerust: in de hoofdstukken daarop is er weer ruimte voor twijfel.
Bestel dit boek bij Managementboek
Bestel dit boek bij Bol.com
Bestel dit boek bij Bruna
Of een andere boekhandel naar keuze.